فناوری پردازش گفتار و کاربرد آن در کتابخانه

گفتار، یکی از روش‌های آسان و کارآمد مبادله‌ای اطلاعات توسط انسان‌ها به حساب می‌آید. به همین دلیل ایجاد قابلیت‌های درک و تولید گفتار در ماشین نیز تحت عنوان «فناوری پردازش گفتار» عمل انتقال اطلاعات به آن را سریع‌تر و راحت‌تر می‌کند. تاریخ شروع طراحی سیستم‌های تولید گفتار «به قرن هجدهم و قبل از سیستم‌های تشخیص گفتار در قرن بیستم باز می‌گردد. علت این امر، ساده‌تر بودن تولید گفتار رایانه‌ای نسبت به تشخیص است. در سیستم‌های تولید گفتار، از قواعد آواشناسی استاندارد هر زبان خاص برای تولید گفتار استفاده می‌شود و در سیستم‌های تشخیص گفتار از دو روش تشخیص بر مبنای کلمات هر زبان خاص و تشخیص بر مبنای واج‌های -عناصر صوتی تشکیل‌دهنده هر کلمه- هر زبان استفاده می‌شود. کاربردهای فناوری پردازش گفتار در این مقاله در مقوله کاربردهای کلی و کاربرد در کتابخانه با تاکید بیشتر، مورد بررسی قرار گرفته‌اند. در این مقاله در دو مقوله مجزا، کاربردهای مورد استفاده کتابداران و کاربران بررسی شده است. محدودیت‌های فناوری تشخیص گفتار قابل بررسی است و در نهایت عواملی مانند آموزش، انتظامات، انگیزه، آزمون‌پذیری، و انتخاب سیستم متناسب با وظیفه مورد انتظار از عوامل موفقیت فناوری تشخیص خصوصا تشخیص گفتار به حساب می‌آیند.