علیرغم فقدان رابطه یکبهیک میان همه واجهای زبان فارسی و نگارهها، که خود باعث فاصله گرفتن نظام نوشتاری فارسی از نظام نوشتاری آرمانی میشود، فارسیزبانان در برخورد با صورت نوشتاری کلمات خارج از واژگان ذهنی خود (out of vocabulary words) توانایی تلفظ کردن چنین کلماتی را دارند. یک نوع از اطلاعاتی که آنها در این راستا از آن بهره میجویند، اطلاعات مربوط به ساختار زبان فارسی است. این اطلاعات شامل آشنایی با انواع تکواژها در زبان فارسی (تکواژهای آزاد، مقید که خود شامل انواع وندها تصریفی و اشتقاقی است)، نحوه تقطیع کلمه به تکواژهای تشکیلدهنده و قواعد واژواجی زبان فارسی و نمود نوشتاری مربوط به آنها است. در تحقیق حاضر قواعد واژواجی زبان فارسی و رابطه میان این قواعد و خط فارسی به تفصیل مورد مطالعه قرار گرفته است.
علایی ابوذر، الهام، و محمود بیجنخان. 1396. بررسی ارتباط قواعد واژواجی زبان فارسی با خط فارسی. پژوهشهای زبانشناسی تطبیقی 7 (14): 93-113.
