عملکرد تأمینکننده نقش کلیدی در قیمت، کیفیت، تحویل به موقع و سرویسدهی در دستیابی به اهداف زنجیره تأمین دارد که با توجه به این امر، امروزه عملکرد تأمینکنندگان تبدیل به یک عنصر حیاتی در موفقیت یا عدم موفقیت یک شرکت شده است. در فرایند انتخاب تأمینکننده عوامل کمی و کیفی باید به یک میزان در نظر گرفته شوند. در این مطالعه یک مدل برنامهریزی آرمانی با رویکرد تصمیمگیری چند معیاره با ابزار فرآیند تحلیل شبکه و بر پایه گسترش عملکرد کیفیت فازی توسعه داده شده است. همچنین، روشی جدید در رتبهبندی، انتخاب و تخصیص سفارش به تأمینکنندگان ارائه شده است. بدین منظور، از مفهوم گسترش عملکرد کیفیت فازی و تحلیل شبکهای به منظور ارزیابی و رتبهبندی تأمینکنندگان و از مدل برنامهریزی ریاضی به منظور تخصیص سفارش به تأمینکنندگان استفاده میشود. مدل مورد نظر همزمان انتخاب تأمینکننده، انتخاب حامل و تخصیص سفارش به تأمینکننده را انجام میدهد و دارای اهداف حداقلکردن هزینهها در شبکه، حداقل کردن کالاهای برگشتی در شبکه، حداقل کردن تاخیرها در شبکه و حداکثر کردن ارزش خرید مشتری میباشد. روش ارائه شده در این مقاله، یک روش امکانپذیر، عملی و مفید به منظور شناسایی و رتبهبندی تأمینکنندگان و همچنین تخصیص سفارش به آنها میباشد. مزیت این مدل نسبت به روشهای مشابه در استفاده توام از ابزارهای QFD و ANP به منظور اندازهگیری اولویتها و نیازهای شرکت جهت رتبهبندی تأمینکنندگان میباشد که قابلیت شنیدن صدای مشتری و در نظر گرفتن خواست آنان را میسر میکند و همچنین ادغام این دو ابزار با برنامهریزی آرمانی جهت تخصیص سفارش یک رویکرد نوین را ارائه داده است. بر پایه نتایج این پژوهش، تکنولوژی و تحویل به موقع به ترتیب مهمترین ویژگیها در ارزیابی انتخاب پیمانکاران بدست آمدهاند. انتخاب پیمانکاران بهگونهای که همزمان برگشتیها از تامینکننده، تاخیرها و هزینههای تامین در کمترین مقدار ممکن باشد، از مهمترین نتایج این پژوهش محسوب میشود.
توکلیان، میلاد، محمد جواد ارشادی، و امیر عزیزی. 1399. مدلسازی مساله انتخاب و تخصیص سفارش به تامینکنندگان بر پایه برنامهریزی آرمانی و رویکرد ترکیبی QFD و ANP. پژوهشهای نوین در ریاضی 6 (26): 61-80.
