تجارت سیار در واقع "استفاده از فناوریهای بیسیم به منظور فراهمنمودن خدمات شخصی، مکانمحور و آسان برای مشتریان، کارمندان و شرکا" است. در این پژوهش موانع کاربردی، شبکه، زیرساختاری، مکانی، امنیتی، فنی و اخلاقی و قانونی تجارت سیار مورد بررسی قرار گرفته است. همه موانع به جز مانع مکانی توسط کارشناسان و مدیران خبره در فناوریهای ارتباط و اطلاعات مورد تایید قرار گرفت و شاخصهای آنها نیز از نظر اهمیت رتبهبندی گردید. در میان موانع امنیت، بالاترین اهمیت را از نظر پاسخدهندگان به خود اختصاص داده است. نتایج این پژوهش با استفاده از تحلیل آماری و آزمون فریدمن مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته و به دنبال ارایه گزارشی از وضعیت کنونی تجارت سیار، شناسایی و اولویتبندی موانع گسترش آن در ایران میباشد.
موسیخانی، محمد، سیروس علیدوستی، و مصطفی شاهبوداغیان. 1391. بررسی و تعیین موانع گسترش تجارت سیار در ایران. مطالعات مدیریت فناوری اطلاعات 1 (1): 61-74.
