یکی از پرجاذبهترین زمینهای کاربرد فناوری اطلاعات، کسبوکار الکترونیکی است. مدیران سازمانها باید به دنبال راهکاری برای تصمیمگیری در راستای بهینهسازی آمایش منابع در این حوزه باشند تا نحوه تخصیصهای هزینهای و سرمایهای خود را در این حوزه در سطوح عالی و راهبردی کنترل کنند. پرداختن به این موضوع نیازمند آن است که مدیران سازمان، سطح توسعهیافتگی خود را در حوزه کسبوکار الکترونیکی مشخص نمایند و با شناسایی عوامل موثر در رشد این رویکرد، به برنامهریزی برای بهبود وضعیت خود بپردازند. در این مقاله هدف آن است که با استفاده از ابزارهای فازی، به ساخت و توسعه مدلهای هوشمند در جهت تعیین وضعیت موجود سازمان و تصمیمگیری مدیران برای بهبود این وضعیت پرداخته شود. به این منظور برای مدلسازی این عوامل و میزان تاثیر آنها، ابتدا با بررسی پژوهشهای پیشین، عوامل موثر در توسعه رویکرد کسبوکار الکترونیکی شناسایی، و سپس با استفاده از نظر متخصصین و بهکارگیری روش دلفی، این عوامل دستهبندی شدند. در ادامه با استفاده از مدل «افسیام» به ترسیم روابط علت و معلولی میان عوامل و نمایش نوع و نحوه تاثیر عوامل بر یکدیگر پرداخته شده.
احمدی، صدرا، محمد ابوییاردکان، و علیرضا طالبپور. 1388. مدل هوشمند سنجش بلوغ سازمان در حوزه کسب و کار الکترونیکی. فصلنامه علوم و فناوری اطلاعات 24 (4): 103-126.
