در طول چند دهه پیش، درک سودمندی و سهولت استفاده، مهمترین عوامل در پذیرش فناوریهای جدید در حوزه سیستمهای اطلاعاتی بوده است. با این حال، این دو عامل به تنهایی نمیتوانند رفتار کاربران را در محیطهای نوظهور مانند بانکداری اینترنتی توصیف کنند. از دیدگاه پذیرش فناوری در سطح پذیرش فردی، این مقاله با دخالت دادن ویژگیهای محیط بانکداری اینترنتی، «مدل پذیرش فناوری» را توسعه داده است. در این پژوهش با بررسی مهمترین مدلهای ارایهشده در حوزه پذیرش فردی فناوری، دو سازه «برداشت ذهنی از توانایی شخصی» و «اعتماد» به مدل پذیرش فناوری افزوده شدهاند. روش این پژوهش، پیمایشی و ابزار گردآوری اطلاعات آن، پرسشنامه بوده است. جامعه آماری این مطالعه را 310 نفر از مشتریان بانک تشکیل دادهاند.
باقری، محمدعلی، محمدتقی حمیدی بهشتی، و سیروس علیدوستی. 1388. پذیرش بانکداری الکترونیکی در ایران: بسط مدل پذیرش فناوری. فصلنامه علوم و فناوری اطلاعات 24 (3): 5-33.
