اجرای ناقص سیاستها، از مشکلاتی است که تمام کشورها، چه پیشرفته و چه در حال توسعه با آن مواجهاند. از منظر دانش سیاستگذاری، دلیل عمده این موضوع، عوامل بازدارنده اجرای سیاستها در سطوح مختلف هستند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل بازدارنده اجرای اسناد سیاست علم و فناوری در کشور با تاکید بر نقشه جامع علمی کشور به عنوان یک سند کلان و سند توسعه هوا و فضای کشور، سند علوم و فناوریهای سلولهای بنیادی و سند گیاهان دارویی به عنوان سه سند بخشی ذیل آن انجام شد. در این راستا، روش ترکیبی با دو مرحله کیفی و کمی مورد استفاده قرار گرفت. در بخش کیفی، با بررسی مطالعات پیشین، موانع اجرای سیاستها در قالب یک چارچوب طبقهبندی شد و سپس با مصاحبه و بهرهگیری از تجربهها و دیدگاههای تعدادی از سیاستگذاران و مجریان اسناد یادشده، فهرستی از موانع، تهیه، اصلاح و تکمیل گردید. در بخش کمی، برای تعیین وزن هر یک از موانع شناسایی شده، پرسشنامهای تهیه و با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند بین 31 نفر از خبرگان و مجریان سیاستگذاری کشور توزیع گردید. بر اساس این نظرسنجی، عمده موانع موجود بر سر راه اجرای اسناد سیاست علم و فناوری عبارتند از: معضل اولویتگذاری، به گونهای که کلیه اقدامات ذکر شده در سند، دارای اولویت هستند، عدم استفاده از نتایج آیندهنگاری در تدوین اسناد، عدم انطباقپذیری سیاستها با چالشهای موجود، عدم شبکهسازی میان سیاستگذاران، حاکمیت نکردن سیاستهای فرادستی، نبود نگاه فرابخشی، ساختار دیوان سالاری جزیرهای و نبود نگاه بلندمدت به مدیریت و راهبری برنامههای سیاستی. به این ترتیب، این مقاله سعی دارد تا در شناسایی و تحلیل موانع بازدارنده اجرا در ظرف و زمینه ایران گامی جدید بردارد و با روش علمی، به آسیبشناسی اجرای اسناد سیاستی علم و فناوری در کشور بپردازد.
مجیدپور، مهدی، و لیلا نامداریان. 1394. شناسایی موانع اجرای اسناد سیاست علم و فناوری کشور. مدیریت نوآوری 4 (4): 31-60.
