پدیدآورنده هر اثر علمی نوشتار خود را بر دو ستون استوار می دارد، یا بر پایه اندیشهها و یافتههای خود سخن می گوید یا از گفتهها و نوشتههای دیگران بهره میبرد. اخلاق علمی حکم میکند که استفاده از کلام و نوشتار دیگران با اشاره به منبع آنها باشد تا خوانندگان بتوانند به سرعت و سهولت اصل منبع را بازشناسند و اگر احتیاج بود به آن مراجعه کنند.
ایچیسون،جین، آلن گیلکریست، و دیوید بادن. 2000. تدوین و کاربرد اصطلاحنامه. ترجمه محسن عزیزی. 1385. تهران: پژوهشگاه اطلاعات و مدارک علمی ایران.
