نام و نشان

     نام ایرانداک

پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران در سال 1347 با نام فارسی «مرکز اسناد ایران» در برابر نام انگلیسی «Iranian Documentation Center» پایه‌گذاری شد و از همان زمان با نام کوتاه «IranDoc» در انگلیسی و «ایرانداک» در فارسی شناخته شد. این نام کوتاه در نیم‌سده گذشته همواره به کار رفت و با اینکه تاکنون نام پژوهشگاه پنج بار تغییر یافت؛ هنوز استادان، دانشجویان،‌ و پژوهشگران در ایران و جهان، آن را به‌خوبی و بیش از دیگر نام‌ها می‌شناسند و به‌کار می‌برند. نمایه‌نامه «اسکوپوس» با این نام ده‌ها اثر را از سال 1971 نمایه کرده است و موتور کاوش «گوگل» با این نام بیش از یکصدهزار صفحه را بازیابی می‌کند. نام کوتاه که در نوشته‌های مدیریت به عنوان «برند سازمانی» شناخته می‌شود، از دارایی‌های نامشهود هر سازمان است که آن را از دیگر سازمان‌ها متمایز می‌سازد. چنین نامی است که با دیدن یا شنیدن آن؛ بصورت مفهومی، ویژگی‌های یگانه سازمان برای مخاطبان یادآوری می‌شود. هر چند «داک» در ابتدا، کوته‌نوشت «doc» در «documentation» بوده است، ولی بر پایه فرهنگ دهخدا، «داک» در زبان فارسی در معنای عمومی «تکیه‌گاه» و در معنای اختصاصی آن «چوبی است که دیوار و در را بر آن محکم سازند». از آنجایی که «مدیریت اطلاعات علم و فناوری کشور» و «پشتیبانی اطلاعاتی از سیاست‌گذاری علم و فناوری» از مأموریت‌های کلیدی پژوهشگاه هستند، نام کوتاه «ایرانداک» در فارسی و «IranDoc» در انگلیسی برای پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران به کار می‌رود و در هر دو زبان، معنای ویژه خود را نیز دارد.

گاه‌شمار

    نشان ایرانداک