سرقت علمی به عمل و یا فعالیت برداشت ایده، کار و ... از شخصی و ارائه آن به نام خود گفته میشود و همان سرقت ادبی است (فرهنگ لغت آکسفورد، ۰۲۰۲). موسسات علمی به طور مکرر این مسئله را تاکید کردهاند و سعی کردهاند استراتژی برای کاهش سرقت علمی در میان دانشجویان و محققان خود به کارگیرند. از دیرباز مسئله سرقت ادبی وجود داشته، لیکن با توجه به شرایط رقابتی حاکم بر محیطهای آموزشی و پژوهشی و بستری که با استفاده از فناوریهای رایانهای و به ویژه اینترنت مهیا شده است، مراکز آموزشی و پژوهشی دنیا در مورد افزایش میزان تقلب و دستبرد علمی، نگرانیهای روزافزونی دارند. مسئله مهم این است که چگونه میتوان با برنامهریزی درست و منطقی سرقت علمی در بین دانشجویان را کاهش داد. لذا در این تحقیق برآنیم تا پیشنهاداتی جهت کاهش مصادیق سرقت علمی در کشور ارائه دهیم. اهداف دیگر این تحقیق شامل تعیین مصادیق سرقت علمی در بین دانشجویان دانشگاههای جهان، تعیین بیشترین نوع سرقت علمی در بین دانشجویان، تعیین میزان مصادیق سرقت علمی در بین دانشجویان، بررسی میزان سرقت علمی بر اساس ویژگیهای جمعیتشناختی دانشجویان و بررسی تفاوتهای سرقت علمی در بین دانشجویان کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است. پژوهش حاضر به روش مرور سیستماتیک انجام شد. انجام مطالعات مرور سیستماتیک به طور کلی در برنامهریزیهای مدیریتی مفید شناخته شده است. مرور سیستماتیک در این حوزه کمک بسیاری به شناخت مشکلات و ارائه راهکارها و برنامهریزیهای مدیریتی کوتاهمدت و بلندمدت جهت رفع این مشکل میکند. نتایج سیستماتیک بازتاب ملی و بینالمللی دارد. لذا در این پژوهش با قصد بررسی سرقت علمی در جامعه (دانشگاهی) دانشجویان انجام شد و هدف آن رسید به اطلاعاتی جامع جهت برنامهریزی برای جلوگیری از سرقت علمی در میان دانشجویان است.
رویا پورنقی. 1396. سرقت علمی در میان دانشجویان دانشگاهها: مطالعه مرور سیستماتیک و متاآنالیز. تهران: پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران.
